zondag 14 juli 2013

YO, YO, YO


Yo tengo dientes yo tengo zapatos,
yo tengo dientes poco dinero y suficientes cigarrillos
yo tengo una tarjeta de tranvía
amigos en toda Europa también en América
yo no tengo casa, pero quién quiere una casa…
yo tengo llaves ciertamente de antiguas casas
en todas las casas a las que voy hay libros míos
yo tengo kilómetros de calle en la piel de mis pies
yo tengo millones de personas en mis ojos
yo tengo mil cosas en que pensar
yo tengo dolor de cabeza de tanto pensar. Yo tengo
uñas sucias.


Remco Campert
Gepost door op Geen opmerkingen:

zaterdag 6 juli 2013

Naakt met mandoline


Haar handen kijken naar me
met haar hoornen borst
en zij ziet me zoals ik ben
een hulpeloos kind
onder de golven van de wind            
Zij kijkt naar me zonder willen
zoals ieder naakt kijkt naartoe
alle de harde billen
en de wezenloos aaien zonder vlees
zij kijkt naar me ademloos
zoals een golf van oude bladeren
en een stormwind zonder tijd

Zij kijkt naar me met mandoline
met een zijdeachtige gezicht
en zonder duidelijk geluid
haar naakt heeft geen geschiedenis
en ik heb ook geen aders en bloed
De avond laat ons met rust
en de mandoline blijft apart
een voorwerp zonder tijd en zonder vlees

Gepost door op Geen opmerkingen:

zaterdag 8 juni 2013

Verwoesting

Wanneer de woorden vuur zijn en er geen lucht is
en de mythen al de botten breken
en de dageraad kraakt als een porseleinen ei
en je zo dichtbij bent dat ik je kwijt ben
zo dicht dat ik je slecht kan zien
Wanneer de vingers wortels in de lucht hebben
en de nagels zaden van verwoesting gooien
en het dikke bloed de wereld verwoest
of in uw kamer de schermen instorten

Wanneer de woorden vuur zijn en er geen lucht is
en de taal een weerspiegeling van draken
en de liefde brandt in grote steekvlam
Dan zullen we as worden, verwoeste zielen,
en ons dikke bloed zal lucht worden
en in jouw kamer zullen de spiegels instorten

Dan, wanneer de liefde verwoesting is,
jouw aanraking zal de Holocaust van mijn zintuigen zijn,
ons bloed de smeltkroes van alle branden

Gepost door op Geen opmerkingen:

zaterdag 23 maart 2013

UN DÍA EN LA TIERRA


Periódicos se cierran crujiendo como
abetos en el alto viento
sus columnas; un anciano
cuelga bajo la lámpara; sobre
el sofá duerme el mediodía
y sueña en iglesias.
Y despacio se desmorona
en el desván entre libros viejos cuyos
bigotes rastrillan
la piel de una mujer
hasta sudorosas tensiones.

Un reloj aparece en las ventanas
diciendo el tiempo, equivocándose
y no completando una palabra
la niebla es un árbol de café
creciendo en un vientre infantil.

Un tendedero en un jardín frente a la casa,
en el canal una guitarra de
de sedosos trapos y cerillas de Suecia
y la nubes mujeres gordas sobre
cientos de divanes de rizos dorados.

Seguro que voy a la calle,
un coche frena: recojo
mi cuaderno en un camino
algo más distante. La tierra
se ha adherido a mi manga.

Remco Campert

Gepost door op Geen opmerkingen:

maandag 18 maart 2013

El amor cansado


El amor conoce el tiempo demasiado bien,
horas mueren como tías en domingo.

Es primavera? es invierno?
Los árboles reciben el viento y se doblan.

Mi ansia está cansada, mi aliento carece de dientes.
Estoy cansado de nombrar las partes del cuerpo,
como hicimos, estremeciéndonos por el descubrimiento.
Soy el amor cansado.

Todo ahora va a vagabundear, perseguido por el viento:
mis manos, sus manos, mis palabras,
estaciones… nos llevamos el dolor,
seguimos el veloz amor y morimos.

Seguro que moriré, vagabundeando,
buscando el amor donde antes estaba,
sin dientes y cansado.

Remco Campert

Gepost door op Geen opmerkingen:

vrijdag 18 januari 2013

De wolk met baard



Ik zit ter hoogte van de wolk
een grijze berg van schuim
en ik zie de oude olifanten
de oude hoeren in parade
gaan door de benzine stations
tot de gouden wolken
die over het gebouw groeien.
Ik voel me niet zo triest
niet zo verschrikkelijk eenzaam
en ik ben niet zo linkerhand
op de wolk met baard
in een hemel waar men een vreemde taal
spreekt, net als in het paradijs.
Ik verzamel mijn vingers
en maak een bosje van ze,
dan ga ik de trap af
en kom op de aarde, voor jou
met mijn baard en mijn vingers
een goed cadeau te geven,
ten teken van mijn oude geest.

Gepost door op Geen opmerkingen:
Abonneren op: Posts (Atom)