De cijfer neemt mijn ziel,
een innerlijke 4, een onderneming,
zorgen de verborgen Amerikanen
voor het brood van mijn toekomst.
Ik weet weinig van de cijfer,
weet ik niet of het is de vrucht van mijn geloof
of een verborgen prijs,
het is niet waard te uitzoeken,
ik ben gevangen in mijn aanwezigheid.
Niets waard de aanwezigheid van een wereld,
ik ben minder ik in mijn continent.
Ik wil graag dat de brand een dag praat,
dat de valse speler zijn wildcard toont,
ik ben moe van de onzekerheden,
zat van al de zwendel.
Spreek, de mysterie,
de stem achter een schriftelijke naam van vrouwen.
Een 4 is niet meer dan een 4
maar zo bitter de afbeelding is.
Hou van jouw ellende tot de laatste seconde.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten